Marianne's Weblog

Betrokkenheid van ouders

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Dit weblog is een beetje verwaarloosd. Het is najaar, dus druk. Ineens buitelen de nieuwe visies in oude kruiken weer over elkaar heen. De belangrijkste daarin is denk ik, de hernieuwde aandacht voor interactie. Kinderen van belangstellende ouders spelen beter. Betrokken ouders spelen niet altijd met hun kinderen maar hebben wel belangstelling voor wat hun kinderen interesseert en hoe hun kinderen met deze interesse omgaan.

Ouders kunnen belangstelling bij kinderen wekken en voeden, bijvoorbeeld door kinderen met nieuwe zaken te laten kennismaken of speelgoed te geven. Maar ouders kunnen kinderen beter vrij laten in hoe zij met deze nieuwe ervaringen om gaan. Wanneer kinderen geacht worden voorbeelden na te maken of spelregels te volgen, voelen zij zich minder gewaardeerd voor wat ze zelf kunnen verzinnen.

Sommige kinderen kunnen onzeker zijn en maar wat blij met al die aangereikte mogelijkheden. Ook bij deze kinderen helpt waardering voor zowel het volgen van de voorbeelden met de aanmoediging het voorbeeld op een eigen manier te gebruiken of de spelregels slim toe te passen. Door kinderen de kans te geven iets uit te proberen, geven ze ruimte aan creativiteit.

Kinderen durven iets uit te proberen en hun eigen oplossingen te laten zien wanneer ze voelen dat ouders waarderen wat ze proberen te doen. Steeds opnieuw afgerekend worden met 'dat is lekker gekliederd'of 'het voorbeeld is mooier' geeft geen waardering en is geen uitdaging om op zoek te gaan naar eigen kunnen. Praten over waarom een kind iets zo gemaakt heeft, of hoe hij iets zou kunnen oplossen, helpt wel. Als zijn antwoord tenminste niet van tafel wordt geveegd...nee joh zo kan het niet... Wat aansluit bij een ander onderzoek waaruit blijkt dat alle kinderen in wezen creatief zijn. Omdat ze niet alles weten en kunnen, moeten ze hun eigen oplossingen zoeken, En omdat ze meer begrijpen door doen dan door denken, hebben ze spelen met smurrie, knutselen en prutsen hard nodig om creatief te kunnen leren denken.

Ouders die nu roepen dat hun kind helaas niet creatief is, hebben per definitie ongelijk. Denk dat je kind niet creatief, slim, handig of beweeglijk is en hij zal het niet worden. Geef hem de kans om het te zijn. Talenten moeten je gegund worden voor zij zich kunnen ontwikkelen. De kans krijgen houdt aanmoediging en waardering in voor eigen keuze. Het betekent niet dat alle kinderen vanaf nu op teken en vioolles moeten. Heel simplistisch vergelijk ik kinderen wel eens met een bloemenzaad je. Het ene zaadje verschilt nauwelijks van het andere. Maar de een kan uitgroeien tot een roos, de ander tot een paardenbloem. Daar verander je niets aan. Waar je als ouders wel invloed op hebt is hoe die roos en die paardenbloem zich kunnen ontwikkelen tot sterke, mooie bloemen. Een goede setting, goede voeding en veel liefde helpen om ze tot ontplooiing te laten komen, de groei te bevorderen. Zonder dat de bloem vreemde kleuren hoeft te krijgen of in vreemde vormen wordt geduwd. De aanleg wordt gewaardeerd en gekoesterd. Ik pleit daarmee niet voor grenzenloze vrijheid. Een kind dient niet alles te krijgen wat het wenst, en niet alles te mogen wat het wil.

Wat me brengt bij een volgend onderzoek. Men vergeleek ruziemaken tussen apen en kinderen. Zowel apen als kinderen pakken regelmatig iets af van elkaar. De een verdedigt zijn bezit, de ander verovert iets als het lukt. Ruzie maken bleek bij alle ruziemakers negatieve energie op te wekken. Maar opvallend genoeg bleek de negatieve energie bij mensenkinderen vaak veel langer het gedrag te beïnvloeden dan bij apen. Kinderen waarvan iets werd afgepakt bleven langer boos en verongelijkt. Kinderen die iets afpakten voelden zich langer de baas.

Deze emoties zorgden voor gevolgen voor volgende aanvaringen. Van 'heb je hem alweer. Dij doet het altijd. Hij is niet aardig. Hij speelt de baas",tot 'Het lukt me vast weer als ik het zo doe. Ik kan jou aan. Je moet doen wat ik zeg anders ben je vervelend.' Bij apen bleken dezelfde ervaringen veel minder invloeden op gedrag te hebben. De onderzoekers stelden vast dat dit komt doordat apen leren het na iedere confrontatie weer goed te maken met elkaar. Eerst zijn ze wel boos en lopen ze een poosje te mopperen en te blazen. Maar als ze afgekoeld zijn, zoeken ze elkaar weer op en beginnen elkaar te vlooien, slaan een arm over elkaar heen of geven zelfs een kusje. Daarmee is de vrede gesloten en het sociale contact hersteld.

De moraal van dit verhaal; betrokkenheid van ouders geeft vrijheid en grenzen. Ouders met begrip voor emoties zorgen dat waardering gedeeld wordt en daarmee ruzies een tijdgrens krijgen. Waardering is een vorm van interactie, communicatie over en weer. Waardering zorgt ook voor goedmaken.

 

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


November 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn