Marianne's Weblog

Aandacht voor de Veiligheid van speelgoed

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Speelgoed moet veilig zijn, daar is iedereen het over eens. Zodra leveranciers speelgoed moeten terugnemen, is de verontwaardiging groot. Kinderen zouden geen gevaar moeten kunnen lopen!
Een verkeerd artikel maakt de naam van een heel speelgoedmerk met tientallen artikelen, de betreffende importeur die vele merken voert en zelfs het hele land van de fabrikant verdacht.

In de afgelopen weken was het weer raak. Journalisten van radio, televisie, regionale en landelijke kranten wisten me te vinden voor commentaar. Mijn pogingen om feiten en meningen te scheiden werden me niet in dank afgenomen. Of ik wel wist wat een schade een overdosis lood kan veroorzaken bij kinderen. Dat weet ik. Ik weet ook dat in iedere kleurstof een ’acceptabele’ hoeveelheid gif zit. Dat wil zeggen ‘een hoeveelheid waar geen kind ziek van wordt’. Loodvrij is iets anders dan loodloos. De geaccepteerde hoeveelheid zit ruim binnen de risicogrens. Overschrijding van de toegestane hoeveelheid leidt niet onmiddellijk tot levensgevaarlijke situaties.

Wanneer je de angstaanjagende berichten leest over het aangetroffen lood in de gebruikte materialen lijkt het wel alsof het speelgoed bestond uit een papje loodhoudende verf, klaar voor consumptie. Of zelfs een bedreiging van de gezondheid na aanraking. Het is maar zeer de vraag of het te veel van de toegestane stof vrij zou zijn gekomen bij aanraking van of sabbelen op het speelgoed. Wanneer zou dit gebeurd zijn, hoe lang moet een kind dan sabbelen, hoe hard, hoe vaak? Maar natuurlijk hoort een fabrikant zich aan de voorschriften en opdrachten te houden en is iedere overtreding er een te veel.

De opdachtgever nam liever de schade door publiciteit bij het terughalen van het speelgoed, met als bijverschijnsel dat ze duidelijk maken heel goed te controleren wat ze uitleveren. Hoewel...dat was duidelijk te laat. Een goede opdrachtgever controleert wat hij besteld heeft bij binnenkomst en niet als het al weer doorverkocht is.De Voedsel en Waren Autoriteit controleert slechts steekproefsgewijs en vooral reagerend op signalen uit de samenleving. De leverancier is verantwoordelijk, daarom staat zijn naam en adres op de verpakking van speelgoed en niet de naam van de Chinese fabrikant.

Of ik het dan niet erg vind dat een land gevaarlijk speelgoed produceert en men daar klaarblijkelijk het niet zo nauw neemt met onze veiligheid! Eén land! Het was een fabrikant van de duizenden uit het grootste land ter wereld waar tegenwoordig tachtig procent van alle kunststof speelgoed gemaakt wordt. Waarom daar!

Omdat Europese en Amerikaanse merken daar terecht komen omdat de lonen laag zijn en ouders over het algemeen niet veel over hebben voor speelgoed omdat speelgoed toch vooral verwennerij heet te zijn. Nederland loopt daarbij voorop. Wij zijn het land van de B merken. Nergens in Europa wordt zoveel merkloos speelgoed verkocht als hier….en merkloos komt bijna altijd uit China. Zowel merk als merkloos speelgoed moeten voldoen aan de CErichtlijnen. De meeste afgekeurde partijen halen de krant niet. Terughalen uit de winkels probeert men te voorkomen, want dat schaadt de hele handel. Zoals nu mensen alles wat gemaakt is in China wantrouwend bekijken.

 

Over de veiligheidsrichtlijnen voor speelgoed wordt veel en indringend gesproken. Niet in de eerste plaats omdat men het zo goed voor heeft met kinderen. Fabrikanten zijn er niet voor kinderen. Kinderen zijn er voor fabrikanten. De handel bloeit met veilige waar. Negatieve publiciteit geeft slechte handel. Ter voorkoming van vervelende opmerkingen slaan fabrikanten tegenwoordig zo door dat consumenten klagen over speelgoed dat te veilig is om leuk te zijn. Klappertjespistolen laten niemand meer schrikken, met een speelgoedhamer sla je nog geen deuk in een pakje boter en een speelgoedoventje verwarmt niet.

De zorg voor veiligheid is zo groot dat wel eens vergeten wordt om te bekijken wat kinderen nu eenmaal doen met speelgoed, of zouden kunnen doen als het net wat handzamer en beter ontworpen zou zijn. Soms zijn ze verbaasd wanneer kinderen onderdelen lospeuteren en in hun mond stoppen omdat ze dachten dat kinderen daarmee na hun peutertijd ophouden. Kijk, dat vind ik nou jammer.

Ik pleit voor speelwaarde-onderzoeken waar niet alleen gekeken wordt naar technische veiligheid maar naar hoe kinderen met iets spelen en zouden kunnen spelen vanuit een pedagogisch perspectief. Als ik een dergelijk onderzoek doe, kijk ik bijvoorbeeld of het gebruikte Nederlands correct is en past bij de leeftijd waarvoor het speelgoed bedoeld is. Dus geen woord als jurist in peuterspeelgoed. Of de manier van spelen past bij de beleving van een kind bij dit speelgoed….dus geen pluche troetelbeer met toetsen in zijn buik. Of witte wollen schaapjes aan een mobiel voor baby’s die deze niet kunnen onderscheiden…..

Van al mijn commentaren heeft men weinig tot niets gebruikt. Wel veel aandacht voor het gegeven dat 80% van het kunststof speelgoed in China wordt geproduceerd….Maar geloof me…niet alles komt uit die ene fabriek waar men een fout gemaakt heeft.

 

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


March 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
25 26 27 28 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn