Marianne's Weblog

Speelgoed kiezen

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Ze zijn er weer de catalogi. In het AD van vorige week vrijdag en vandaag, staan naar aanleiding van de gratis verstrkte speelgoedboeken, een paar opmerkigen met mijn naam daarachter afgedrukt. Het interview van drie kwartier vorig week, resulteerde in een zin waarin slechts de helft van mijn opmerking paste. De hele opmerking was: "Het nadeel van LEGO is dat het zo'n goed systeem is , dat mensen neigen te vergeten dat er ook nog andere goede systemen zijn. Het kan leuk en goed voor kinderen zijn om ook andere systemen te leren kennen, zoals schuif, schroef of klemsystemen'.

Sinterklaas mag verwennen, met mate

In de uitwerking van het interview gisteren over het wel of niet honoreren van kinderwensen,  geef ik ook geen duidelijke oplossingen. Jammer, volgens veel mensen. Ze wensen een duidelijk ja of nee. Moeten ze nu wel of niet geven wat kinderen willen hebben? Mijn antwoord geeft de verantwoording terug waar deze volgens mij hoort. Af en toe iets geven waarmee je een kind verwent door een wens uit te laten komen,is helemaal niet erg. De ware kunst van het opvoeden is, volgens mij, niet het streng zijn maar het consequent zijn...en daar in de juiste mate of het goede moment van af weten te wijken. Sinterklaas is zo'n moment. Hij mag verwennen. Met hoeveel laat ik aan hem over, voor hoeveel ook. De man is naar ik hoop verstandig genoeg om naast de verwennerij ook wat te geven waar kinderen iets aan hebben. Wat? Ja ik ken die kinderen niet. Sinterklaas kan principes met de mantel der liefde bedekken. Hij geeft bijvoorbeeld wel een snoeproze Barbie, waar je vanuit emancipatorische principes (bestaan die nog?) tegen bent...Ach Sinterklaas weet daar niets van. En menig vader weet de goed heiligman een geweld(ig) spelletje in de schoen te doen schuiven, zonder daar zelf verantwoording voor te nemen. Duidelijk moge zijn dat wat kinderen wensen niet altijd is wat ze nodig hebben, zelfs niet wat ze zullen gebruiken bij hun spel. Vraag aan mij wat ik zou willen hebben en ik weet een waslijst op te sommen, terwijl ik zodra ik weet wie wat wil geven, denkend aan centen, moeite en noodzaak, niets meer weet te noemen.  Van alles wensen bij het winnen van de staatsloterij, ook een soort sinterklaas, is iets anders dan verwachten dat je moeder of man jouw wensen doet uitkomen. Het maakt verantwoord kiezen niet makkelijker. Want wat is goed? Voor wie? wanneer, Voor hoeveel? en Hoe vaak?

Ik weet niet wat voor jouw kind verantwoord is!

Veel ouders wensen het liefst een boodschappenlijstje. Ze kijken uit naar reclames waarmee fabrikanten hun waar als leerzaam, leuk en altijd goed aanprijzen. Wanneer dit in de praktijk niet klopt weten ze wiens schuld dit is. Helaas, fabrikanten en leveranciers kennen de kwaliteit van hun producten, maar niet jouw kind. Fabrikanten zijn er niet voor kinderen, kinderen zijn er voor fabrikanten. Ze jokken niet, ze rekken alleen hun productinformatie op met insuniaties over wat kinderen leuk zouden kunnen vinden en wat goed voor ze zou kunnen zijn. Zoals produkten zonder vet suggereren dat we daar slank van worden...ons hoop geven zonder dat we hier nog in geloven. Wie weet bestaan die kinderen die het aangeprezen product leuk vinden en er iets van leren wel, maar of het jouw kind is, weten ze niet. Ieder kind is anders, met eigen interesses, aard en kenmerken.(de Speelgoed van het Jaarverkiezing geeft niet aan wat het beste speelgoed is; geldt de bekroning het mooiste ontwerp, de hoogste speelwaarde, de beste vernieuwing? Het is eigenlijk niet meer dan een veredelde kooptip waarbij de consument de verantwoording krijgt voor de verkiezing, ook al hebben ze het gekozene nooit in handen gehad.)

'Weet je iets voor mijn kind?"is een steeds terugkerende vraag waarop ik geen antwoord weet. Soms wordt daarachter een leeftijd genoemd, en of het een meisje of jongen is. Dat moet volgens veel ouders genoeg zijn. Helaas het ene jongetje is het andere niet, en niet alle driejarigen kunnen, willen en mogen hetzelfde. De verschillen tussen kinderen maken een passend advies op afstand, onmogelijk. Ik ken de kinderen niet en zelfs met meer informatie, nooit zo goed als jij ze zou moeten kennen. Natuurlijk wil ik helpen met algemene informatie en de raad om via een speelotheek in de buurt , speelgoed uit te proberen. Mijn steeds herhaalde pogingen om ouders zelf naar hun kinderen te laten kijken, geven soms wrevel. Ik ben toch de deskundige! Waarom niet gewoon een kant en klaar antwoord, liefst met merk en prijs erbij!

Wat moeten ze doen..hoeveel mag het kosten...en wat nou als het kind niet speelt zoals de verwachting was. Arme ouders. Ik vraag, nee eis, zelf nadenken. Alleen zij kunnen zien en besluiten wat verantwoord voor hun kind is. Zij kunnen kiezen voor wat past bij een kind zijn interesse, mogelijkheden en uitdagingen. 

Het speelgoed van jouw kind, zegt iets over jou!

Steeds opnieuw wil ik uitleggen waarom speelgoed het visitekaartje van jouw opvoeding is. De keuze van speelgoed wordt niet alleen bepaald door wat een kind wil of prijs, trend en kwaliteit. Belangrijk zijn de verwachtingen en wensen van ouders. Welke mogelijkheden willen zij hun kind bieden! Wat past bij jouw opvoedingstijl. Wie nooit met zijn kind een gezelschapspel speelt om wat voor reden dan ook, doet aan een vorm van kindermishandeling als het vol goede voornemens een gezelschapsspel geeft, waarmee een kind zonder medespelers niet veel kan. En wie verwacht dat zijn kind slimmer is dan het gemiddelde, loopt de kans een zeer goed of duur leerspel te geven waarmee alleen duidelijk wordt wat een kind niet kan. En wie verwacht met de keuze voor pedagogisch verantwoord blank hout vanzelf pedagogisch verantwoord bezig te zijn, loopt al snel de gemakkelijke maar verkeerde mening op, dat dit speelgoed niet deugt omdat jouw kind meer van kleur, licht, beweging en geluid houdt en niet weet wat het hiermee kan doen.

Laat mij herhalen waar het bij speelgoed kiezen om gaat: Verantwoord gemaakt, verantwoord gegeven en verantwoord gebruikt. Waarbij keer op keer wat verantwoord is af hangt van waar men op wil letten en wat men belangrijk vindt. Voor verantwoord gemaakt kan dit gelden op de uitvoering, de materiaalkeuze, de markering en keurmerken maar ook op de pedagogische speelwaarde. Dezelfde auto gemaakt van hout heeft een andere speelwaarde dan gemaakt van plastik. Hout is niet per defintie beter, wel anders, geeft een ander gevoel, andere speelmogelijkheden. Speelwaarde kan gericht zijn op creatieve, constructieve, cognitieve, sociale en/of motorische ontwikkeling. Met nadruk op deze vijf apart of in combinatie...dus niet alleen de cognitieve ontwikkeling waarmee kinderen bijna schools spelenderwijs dienen te leren. Leren is niet alleen cognitief, maar kan ook motorisch, sociaal, constructief of/en creatief zijn. Leren fietsen is ook leren, de wereld naspelen heeft ook speelwaarde. 

Verantwoord gemaakt/gegeven/gebruikt

Speelgoed kan nog zo mooi/veilig/goed gemaakt zijn, wanneer het verkeerd gebruikt wordt gaan speelwaarden verloren. Een veilige schommel bovenaan een trap neergezet, blijft een veilige schommel. Cognitief speelgoed gebruikt om te toetsen wat een kind niet weet, geeft alleen maar frustratie. Een constructiedoos waarmee alleen het voorbeeld van de verpakking wordt gebouwd is erg bepaald en beperkt. Verantwoord gemaakt speelgoed waarmee een kind niet of verkeerd speelt, is onverantwoord gebruikt. Met een kleurpotlood is in een oog te prikken, een blok kan als hamer worden gebruikt, een goede app kan tot fixatie leiden. Kortom bij iedere verantwoording is begeleiding nodig en voor de keuze vooral gezond verstand, betrokkenheid en een beetje moeite.

En dan is er altijd nog de uitzondering die de regel bevestigt. In combinatie met bovenstaande denk ik aan een van mijn zonen. Hij was van jongs af aan gek op wapens...van zwaarden via pijl en boog naar pistolen. Ik was ongenuanceerd tegen, maar moest nog veel leren. Op een dag was er toch een plastic mitrailleur met lichtflitsen in huis gekomen. Hij kreeg een plek in het zicht van zijn bed. Iedere avond voor het slapen gaan zei mijn acht-negen jarige;'Hij is mooi hë. hij is voor de veiligheid en om naar te kijken'.

Kortom: Principes zijn mooi mits ze met empathie beleefd worden.

Kijken naar kinderen is geen straf maar voorwaarde voor goed spelen.

Mocht u mijn naam weer tegenkomen in een of ander artikel of tweeminuten filmpje op televisie, dan helpt deze blog misschien aan meer helderheid over mijn vaagheid.

Vragen blijven welkom. Reacties ook. En ouderavonden doe ik graag.

Wie weet, tot ziens.

 

 

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


January 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn