Marianne's Weblog

Ontwerpen met speelwaarde

Gebruikerswaardering: 3 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter inactiefSter inactief
 

 In het vakblad Buitenspelen, januari 2013, verschijnt een door mij geschreven artikel waarmee ik aandacht wil genereren voor de beleving van kinderen in de buurt waar ze opgroeien. Kinderen naar buiten laten gaan voor meer dan moeten, is de inzet.

De leefomgeving aantrekkelijk laten zijn voor meer dan alleen naar school en sportclub moeten of een boodschap doen…(recent onderzoek gaf aan dat nog maar weinig kinderen onder de twaalf jaar boodschappen voor hun moeder doen….Zelfstandig een brood kopen of het onverwacht nodige pak koffie halen, is ongebruikelijk geworden door de afstand naar de supermarkt, het onveilige verkeer, de pinpas en…de verleiding en de onoverzichtelijkheid van een enorm aanbod.) Ik pleit voor meer kindvriendelijke omgeving dan een speelplek. Buiten spelen en onderweg zijn, kan leuker worden en daarmee kinderen stimuleren. Bijvoorbeeld door straten met bochten, doorkijkjes in muren en heggen, verrassende tegels en mooie stoepen, portieken, slingerpaadjes, plukbloemen in de berm en waterstroompjes. Over de inrichting van speelplekken is al veel gezegd en meer is mogelijk. Maar waarom wordt zo weinig aan kinderen gedacht bij het ontwerpen van woonwijken, het inrichten van openbare ruimte, het letterlijk dagelijkse perspectief voor 0-12 jarigen? Een wijk bekijken door kinderogen verklaart gedrag, voorspelt ontwikkelingen of het ontbreken daarvan. 

Het belang van waar je opgroeit voor ontwikkeling wordt onderschat

De buurt waarin een kind opgroeit bepaalt mede of een kind buurtgenootjes buiten ontmoet, of het zelfstandig naar school kan, waar wel en niet te spelen is, wat wel en niet mag. iedere woonomgeving heeft invloed op de ontwikkeling van identititeit, gebaseerd op kansen krijgen, zien en willen/kunnen grijpen.

Ik meen wat ik schreef; “ Ontwerpers, gemeentes én ouders onderschatten wat spelen nodig heeft. Nieuwe woonwijken zonder inzicht hoe kinderen die hierin opgroeien deze ervaren, leiden bijvoorbeeld tot prachtige rechte zichtlijnen zonder houvast voor kinderogen. Speelse initiatieven gaan ten onder aan gebrek aan kennis van – en betrokkenheid bij - wat kinderen boeit. Nieuwe trends, zoals je eigen huis ontwerpen, gaan voorbij aan blijvend geldende voorwaarden om met plezier in de buurt te spelen. Weten van speelinteresses in verschillende leeftijden, hoe jongens anders dan meisjes spelen en de gevolgen van cultuur en opvoeding voor speelse mogelijkheden, kan een omgeving waarin kinderen opgroeien waardevol maken. Dit is een pleidooi voor ontwerpen met pedagogische onderbouwing.’

Geen uitdaging zonder risico. Risico hoort bij spelen

Ik wil ontwerpers, ambtenaren en ouders uitdagen om een woonomgeving aantrekkelijk te maken en te laten zijn voor kinderen. “Een goede woonomgeving past bij spelen. Ze boeit. Ze nodigt kinderen uit tot letterlijk ruiken, voelen, proeven, zien en horen, ontdekken en uitproberen.’ Maken is daarbij nadrukkelijk niet genoeg. Mogen gaat voor kunnen. Een kindvriendelijke aanlegsteiger bij water kan ongebruikt blijven wanneer ouders een mogelijk risico niet aandurven. Veel speelse mogelijkheden worden argwanend bekeken. Ieder risico wordt op aannames gewogen. Stel je voor… en wie is daar aansprakelijk voor te stellen?! Gemeentes schrikken bij voorbaat terug. Een ambtenaar zei mij ooit; ‘Een boze buurman kost meer ambtenarenuren dan het kost om een speeltoestel weg te halen’.

Wat zou ik graag bemiddeling (mediation is een beladen term...laat het bemiddeling zijn) bieden om uitdaging en risico aanvaardbaar te maken.

Juist daarom onderschrijf ik een pleidooi, in hetzelfde nummer van Buitenspelen,  om deskundigen omwonenden over de waarden van spelen te vertellen met de bijbehorende waardevolle risico’s bij grensverkennend en grensoverschrijdend gedrag. Want ontwikkeling is per definitie grensverkennend en grensoverschrijdend. Wat een kind gisteren niet kon, ligt vandaag misschien binnen bereik en is morgen gedaan. En ja, ik weet hoe kinderopvangorganisaties en ouders snel wijzen naar GGD inspecteurs met kritiek over losse tegels en onbegrip omdat iets niet mag.  Vaak maar niet altijd is deze kritiek onterecht. Ik gaf al een cursus aan GGDinspecteurs in MiddenHolland en wil dat graag bij meer afdelingen doen. Ze moeten weten wat mag, wat kan! En dit uit willen dragen.

Speelruimte toont (ontbreken van) visie

‘Pedagogische onderbouwing kan meer geven aan een buurt: Meer groen, meer verstopplekken en speelse aanleidingen met begrip voor rauwers, douwers, bouwers en schouwers, jongens én meisjes, in verschillende leeftijden. Meer aandacht voor sociaal, motorisch, functioneel en constructief spel. Weten van verschillen tussen kinderen met bijbehorende speelinteresses, passend bij cultuur, betekent bijvoorbeeld dat – en waarom- betrokken Marokkaanse moeders een omheinde speelplek wensen en geen open ruimte met een ‘moederbankje'. Waarom kleine pleintjes beter werken dan grote. Uitdaging beter doet spelen dan zonnewijzers. Peuters op andere plekken, anders spelen dan kleuters. ‘ Pedagogische onderbouwing geven is mijn vak. Kom maar op!

Ik wil ambtenaren helpen om waarden van spelen uit te dragen omdat goed spelende kinderen minder problemen geven, zich beter ontwikkelen kunnen en bijdragen aan een goed leefklimaat in hun gemeente.

En speelruimte ontwerpers kunnen met pedagogische onderbouwing  wensen van alle partijen afstemmen met inzicht en visie. Ieder speelontwerp zegt iets over de verwachtingen van volwassenen. lees de gemeente, de ontwerper, de aanbieder.. voor spelen...waar kinderen het mee moeten doen. Het wel of niet aanwezig zijn van speelruimte en de vorm of inrichting is het visitekaartje van ons pedagogisch plan.

En ouders wil ik bereiken omdat zij, meer nog dan kinderen, invloed hebben op wat en hoe kinderen buiten mogen doen.

Kinderen tenslotte...die hoef ik niet veel te vertellen. Wie, zoals ik, met kinderen werkt moet wel gefascineerd zijn door hun nieuwsgierigheid en niet aflatende inzet om te doen wat kan en daarbij net iets meer en anders te proberen. Kijken naar kinderen, verveelt mij nooit. Ik wil graag uitdragen wat daarbij te zien is en bij te bedenken valt.

Voor dit nieuwe jaar...wens ik u allen nieuwsgierigheid! (zie ook mijn weblog op kinderopvangtotaal)

Reacties   

0 # at van steijn 31-01-2013 09:27
Tja Marianne, er moet nog veel gebeuren ..... Maar met allerlei kleine initiatieven, stapjes komen we er ook. Vast staat dat het alsmaar uitdijende probleem van overgewicht en bewegingsarmoed e bij (jonge)kinderen nog niet heeft kunnen leiden tot een grootschalige, brede aanpak van dit probleem. Allerlei goedbedoelde initiatieven ten spijt. Tegelijkertijd wordt onvoldoende onderkend dat er een relatie is van buitenspelen naar buitensporten; m.a.w. een gezonde leefstijl!
Daarnaast richten veel speeltoestellen leveranciers zich op een vorm van disneyficatie van de openbare ruimte. Alles moet er zo echt mogelijk uitzien en laat weinig aan fantasie over (over verbeeldend spel gesproken....). Je pleidooi in bovengenoemd artikel is me uit het hart gegrepen !
Sowieso veel succes @
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


October 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
30 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn