Marianne's Weblog

Wat zijn we rijk……..we kunnen spelen

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

10-13 mei 2017, de ITLA-conferentie...... over spelen...

Eindelijk, na ruim twee jaar voorbereiden, vond de ITLA-conferentie over spelen plaats. Drie dagen in het Kinderrechtengebouw in Leiden, de laatste dag, zaterdag, in het Corpus. Prachtige locaties.

Spelen is een recht

In het oude weeshuis in Leiden, waar tot 1961! weeskinderen leefden, huizen tegenwoordig organisaties betrokken bij kinderrechten. Het recht op spelen hoort hierbij. Afgelopen week lieten deze organisaties weten hoe Nederland daalt op de wereldranglijst, in haar zorg voor kinderrechten. De veranderde financiering van jeugdzorg heeft hier alles mee te maken.... Daar horen gevolgen voor spelen bij. Kinderen spelen nu eenmaal anders en krijgen andere kansen om te spelen in armoede, zorgelijke en onveilige omstandigheden.

Volgens UNICEF zijn kinderen in Nederland de gelukkigste op deze wereld...wat niet betekent dat ze ook altijd veilig zijn, de liefde, kansen krijgen waar ze recht op hebben. Hier valt nog veel te verbeteren.

Desalniettemin ...wat zijn we rijk ...wat kan hier veel...hoe bijzonder is veel van wat we gewoon zijn.

De ITLA-conferentie werd gehouden voor toylibraries,  speelotheken, organisaties uit de hele wereld. Ze werd georganiseerd door, hun namen moeten genoemd worden, Tineke Kuivenhoven, Irma van Dijk, Valerie Verkaart, Teun Praasterink en een heel klein beetje door ondergetekende.
90 internationale afgevaardigden, vertegenwoordigden alle continenten, (N-Amerika, Z-Amerika, Afrika, Europa, Azië), 22 landen. Ze kwamen in deze prachtige locatie van het kinderrechtenhuis, keken hun ogen uit...en door hun ogen werd ons Nederlandse leven ook voor mij, mooier. Pratend en luisterend over onderwerpen rond spelen in het algemeen en speelotheken in het bijzonder. Gerenommeerde sprekers verzorgden presentaties over ‘risico’ en ‘noodzakelijke rebelsheid’ in spelen, connected toys’, ‘nieuw speelgoed’ en meer, internationale deelnemers verzorgden workshops en gaven verslag van projecten en onderzoeken. En uiteraard vertelden wij en zij over eigen speelotheken.

Speelotheken in Nederland zijn meestal anders dan in de rest van de wereld

In Nederland zijn speelotheken vaak organisaties gericht op “speelgoed lenen is goedkoper dan kopen’. De typische Nederlandse zuinigheid verpakt in sociale goede bedoelingen. Alle kinderen hebben recht op speelgoed, in plaats van alle kinderen hebben recht op spelen. Ondanks goede bedoelingen geven veel speelotheken toe de ‘armste mensen’ niet te bereiken. Sterker...het weinige lidmaatschapsgeld of de leenvergoedingen geven nog altijd een drempel waar speelgoedbanken geen last van hebben. Speelgoedbanken kunnen net als voedselbanken voedsel geven, speelgoed geven. Kortom speelotheken in Nederland draaien meer om speelgoed uitlenen dan spelen. Speelgoed als middel om informatie over spelen op te doen...kan goed werken. Hoe anders is dit in andere landen!

In Australië kiezen bewuste ouders voor speelotheken

In Australië bijvoorbeeld worden speelotheken, toylibraries, vooral bezocht door écologisch bewuste ouders’. Bij “verantwoord gebruik” van grondstoffen, hoort samen spelen, samen delen van speelgoed. In toylibraries met een pedagogisch ‘ ekokeurmerk ’ wordt bewust zijn van idealen en praktische mogelijkheden om deze te beleven, uitgedragen door jonge progressieve ouders uit middenklasse en hoger...waaronder veel studenten en afgestudeerden. In hun speelotheken wordt vooral gespeeld en ervaringen gedeeld.

In Zuid-Afrika zijn speelotheken vooral gericht op educatie en scholing

In Zuid-Afrika richten toylibraries zich op kansen creëren voor kinderen en volwassenen. Educatief speelgoed voor kinderen in achterstandssituaties die niet naar school kunnen omdat het schoolgeld te hoog is of omdat ze moeten werken om hun ouders te helpen. Verantwoorde kinderopvang en naschoolse opvang gecombineerd met huiswerkbegeleiding en sporten. Terwijl kinderen spelen met het verantwoorde, vaak leergerichte, speelgoed krijgen moeders kansen om hen te leren begeleiden. De afgevaardigden van de speelothekenorganisaties in Zuid-Afrika, lieten niet na het aantal diploma’s te noemen dat zij aan medewerkers uitreikten. Scholing voor alle leeftijden was een kerntaak met spelen als bindmiddel.

In Brazilië richten speelotheken zich meer op zorg.

In Brazilië zijn speelotheken vooral te vinden in ziekenhuizen, gevangenissen en bij amazonekinderen. In het noorden van het land vallen ze onder de sociale zorg van de overheid, in het zuiden zijn het vooral initiatieven van welzijnsorganisaties. Veel meer dan bij ons werken speelotheken daar met kosteloze materialen, loose parts, waarmee allerlei speelgoed wordt gemaakt en spelletjes worden gespeeld. Samen bezig zijn, inventief gebruik van wat beschikbaar is en aandacht voor kinderen die dit het hardste nodig hebben, staan centraal in toylibraries als charitatieve organisaties.

In Canada en Argentinië richten speelotheken zich nadrukkelijk op spelen in openbare ruimte.

Net als TOS (Thuis op straat) in Nederland doet, in Leiden en Rotterdam, laten ‘professionals’, zoals wijkwerkers, kinderen samen buiten spelen om de sfeer in wijken te verbeteren. In Nederland werkt TOS niet samen met speelotheken omdat ze hun eigen materialen hebben, vooral gericht op sport en spelletjes. In Canada en Argentinië blijkt meer mogelijk, zoals schaaktoernooien, bordspellencompetities en natuurexpedities. Speelotheekorganisaties werken hier veel samen met scholen en wijkorganisaties gesteund door gemeentes.

In weer andere landen, zoals bijvoorbeeld in Mexico, richten toylibraries zich voornamelijk op hele jonge kinderen en hun moeders.

De aandacht voor samen spelen als voorwaarde voor verzorging en opvoeding, inclusief bijbehorende discussies en scholing. Ook hier geeft samenwerking kracht en hangt kunnen spelen meer af van sociale cohesie dan van het in speelotheken aanwezige speelgoed.

Wat een inspiratie..................hoe jammer maar zo’n klein aantal Nederlandse speelotheken vertegenwoordigt te zien. Tien, twintig hooguit op de eerste drie dagen. Op zaterdag, de laatste dag, kwamen ongeveer 90 Nederlanders voor de Nederlandse jaarvergadering en ‘hun eigen workshops’. Dit is voor mij een goed moment om te stoppen als ambassadeur voor de Vereniging van Speelotheken Nederland. Ik heb mijn best gedaan en teken niet zonder trots voor de laatste keer met:

Logo ITLA2017

 

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


August 2017
Mo Tu We Th Fr Sa Su
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn