Marianne's Weblog

Aandacht geven kost tijd

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

In kranten en tijdschriften vind ik steeds opnieuw berichten waaruit blijkt hoe wij over spelen denken. Of beter misschien; hoe veel mensen daar niet aan denken. Spelen lijkt zo normaal dat we er geen aandacht voor over hebben. Kinderen doen het toch wel. Voor spelen heb je niets nodig. Natuurlijk is spelen belangrijk voor ontwikkeling maar dat zijn andere dingen ook en die zijn vaak duidelijker. Nederlands onderwijs heeft veel geld over, en nooit genoeg, voor leerkrachten, lesmethodes en continue roosters.

Jantje Beton vraagt deze week aandacht voor schoolpleinen. Deze zijn, volgens veel kinderen, te saai. 'Luchtplaatsen" noem ik ze de grijze betonnen tegelruimte met hek, soms. natuurlijk ben ik voorstander van schoolpleinen die de nieuwsgierigheid prikkelen en die uitnodigen tot samen spelen. Die wens komt helaas niet overeen met andere signalen uit onze samenleving. Buurtbewoners protesteren tegen geluidsoverlast van spelende kinderen op schoolpleinen, schoolpleinen worden afgesloten zodra de school uit is om vandalisme te voorkomen en in juni liet het Centraal Plan Bureau weten dat wijken niet veiliger worden door speelruimte omdat jongeren daar rondhangen. De oplossing lijkt het continuerooster, waardoor kinderen tussen de middag weinig tijd krijgen om te spelen. Daarmee is gelijk het probleem van de overblijfkrachten opgelost, want als die behalve een bewijs van goed gedrag, moeten kunnen laten zien dat ze weten waar ze mee bezig zijn, kost dit geld. (Het verplichte bewijs van goed gedrag levert de overheid alleen maar geld op; €70, - leges). Mooie schoolpleinen als visitekaartje van de schoolvisie, te gebruiken voor schooltijd en tweemaal een kwartier pauze, scheelt in onderhoud en afschrijving.
Soortgelijke berichten voor de kinderopvang. Steeds meer kinderdagverblijven hebben een mooi speelplein, maar hier gaat nog steeds vestiging voor speelruimte. Ik ken kinderdagverblijven met een buitenruimte van minimale omgang, op het dak van een parkeergarage waarop kunstgras is gelegd (nee, geen zandbak, want zand over de rand is niet goed op te vegen). Of kinderdagverblijven met strookjes groen om het gebouw waar niet op te spelen is, maar die opgeteld net door kunnen gaan voor het wettelijke minimum. Helaas zie ik ook voldoende ruimte waar onvoldoende gebruik van wordt gemaakt omdat het weer te nat is, het voorschoolse educatie programma te nadrukkelijk gevolgd wordt,of omdat een ouder doorgaf een kind koortsig te vinden waarmee de hele groep binnen moest blijven.

In mijn woonplaats haalde de gemeente pas weer een boomhut weg omdat dit gemeentelijk beleid is. Men wil de verantwoording niet nemen voor dit soort bouwsels. De kinderen hadden hier de hele zomermaanden aan gebouwd en in gespeeld. Juist daarom was de gemeente pas in september tot actie overgegaan. Toch raar hoe de gemeente maanden 'onverantwoordelijk onveilig'gedrag getollereerd had. Gelukkig verandert hier en daar het beleid heel voorzichtig door braakliggend terrein toegankelijk te maken voor speelse activiteiten. maar zei een ambtenaar hierover 'Het beleid blijft natuurlijk braakligging zoveel mogelijk te voorkomen'.

Ouders vinden spelen allemaal belangrijk maar in de praktijk geven ze aarzelend toe te accepteren dat hun kinderen op de bank hangen, achter een scherm. Rustiger, overzichtelijker en misschien toch wel leerzamer dan spelen met autootjes op de grond, of tekenen zonder kleurplaat, of rommelen op je kamer. Met een score weet je wie en wat gewonnen is. De winst en prestatie bij spelen is minder duidelijk en wat je niet ziet zou er wel eens niet kunnen zijn. De vrijheid om te spelen staat onder druk van regulering, angst en verwachtingen.

Op linkedin werd een discussie gevoerd door werkers met kinderen over het belang van spelen met baby's. De termen vlogen weer digitaal rond. Baby's hebben behoefte aan interactieve vaardigheden zoals sensitieve reponsiviteit, respect voor autonomie, structuur, praten en uitleggen. Helemaal goed, maar baby's luisteren niet naar uitleg, hooguit naar intonatie. Ze nemen vooral fysiek waar door aangeraakt te worden, te ruiken en te proeven. Kietelen, aaien, blazen, (laten)likken en sabbelen zijn activiteiten waar je het in kinderopvang en bij ouders nauwelijks over mag hebben. Ze zouden wel eens vies kunnen zijn, of beladen met verkeerde bedoelingen.... Het klinkt een beetje alsof je een peuter college moet geven omdat anders de indruk zou kunnen zijn dat hij dom is.
Kortom; wanneer we waarde erkennen van spelen, moeten we verantwoording nemen voor gelegenheid tot spelen. Hiervoor is aandacht nodig. Aandacht kost tijd. Geld is minder belangrijk. Aandacht is belangrijker.

 

Reacties   

0 # Houten Speelgoed 26-06-2013 20:29
Erg leuk zeg! Wellicht dit Houten Speelgoed ook een goede tip als duurzaam speelgoed?!
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer
0 # Houten Speelgoed 25-10-2011 20:37
Ben het volledige met je commentaar eens Marianne.
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer
0 # Bosliefje 12-09-2011 22:54
Dat heb je weer heel mooi en treffend opgeschreven!
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


June 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn