Marianne's Weblog

Pleidooi voor onthaasten en tegen onderwijsraad onzin

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

De onderwijsraad heeft verstand van onderwijs maar geen verstand van ontwikkeling. Kinderen van 0-6 jaar moeten meer leren volgens dit meest recente rapport van onderwijsdeskundigen met oogkleppen op. Ze zien een rechte weg naar de universiteit, ongeacht of de stenen voor het wegdek in het begin van de route al of niet aanwezig zijn.

De VVD wil een taaltoets voor drie jarigen. Met alle gevolgtrekkingen van dien. Dat is makkelijk scoren zonder rekening te houden met verschillende manieren en snelheden voor ontwikkeling. Laat staan dat zij zich willen realiseren hoe driejarigen te toetsen zijn.

De wensen van de VVD zijn doorzichtig voor wie goed kijkt. Zo er al testen mogelijk zijn voor deze leeftijd, zijn de uitkomsten voorspelbaar maar niet zo makkelijk met een recept te verbeteren. Juist die wens om een recept te vinden waarmee ieder pijntje in de ontwikkeling is te genezen, nekt de ontwikkeling. Het is symptoombestrijding waarvan bewezen is dat ze op langere termijn niet helpt. Onlangs bevestigde dr. Marjolein Deunk dit opnieuw. Haar wetenschappelijke studie naar Discource Praction in Prescool toont opnieuw aan hoe de verwachtingen van de meeste Voorschoolse Educatie programma's en schoolse methodieken in de onderbouw, bitter weinig opleveren.
Het pleidooi van de Onderwijsraad voor meer methodiek voor kinderen van 2-6 jaar is levensgevaarlijk. Ze bedreigt de ontwikkeling van toekomstige generaties van 0 tot 12jaar. Kinderen komen nog meer onder druk te staan van goede bedoelingen waarmee het omgekeerde van het gewenste bereikt wordt... de basis voor leren ontbreekt immers.
Die basis voor cognitief leren wordt gelegd door spelen zonder methodiek.

De Onderwijsraad maakt zich terecht zorgen over toegenomen achterstanden bij kinderen in de basisschool. Steeds meer kinderen hebben moeite met concentratie, rekenen, actieve taalbeheersing, motorische vaardigheden nodig om een vloeiend handschrift te kunnen ontwikkelen. De oplossing ziet de Raad in een rapport geschreven in opdracht van demissionair minister Rouvoet in vroeger onderwijs. Meer VVE programma's in peuterspeelzalen en kinderdagverblijven, meer leergericht werken in de eerste en tweede groep. De opmerkingen van de Onderwijsraad getuigen van kokervisie gericht op cognitieve ontwikkeling.

Ze missen de betekenis van de holistische feiten: Onze motorische ontwikkeling hangt samen met onze sociale, creatieve en cognitieve ontwikkeling. Geen van deze aspecten kan zich los van de anderen ontwikkelen. De Onderwijsraad trapt in de valkuil van schijnbaar duidelijke gegevens van meetlatgemiddelden. Voor kinderen wordt de meetlat tegenwoordig veel te hoog gelegd. VVE programma's, die bijna uitsluitend gericht zijn op taalontwikkeling, gaan volgens dr. Sieneke Goorhuis Brouwer (universiteit Groningen) bijvoorbeeld uit van CITO scores die wat 50% van de kinderen scoren aan woordbeheersing tot 'normaal' bestempelen.

Maar wetenschappers weten dat de verschillen in ontwikkelingstempo bij kinderen tussen de 0 en 6 jaar zo groot kunnen zijn dat pas kinderen boven de 90% norm aantoonbare achterstanden hebben. Meisjes zijn bijvoorbeeld vaak sneller met praten dan jongens. En schouwers kunnen lang kijken en luisteren voor ze zelf het woord nemen. Kinderen met andere culturele achtergronden dan Nederlandstalige betrokken voorlezende ouders hebben een andere taalvoorraad. Deze is daarmee niet per defintie minder gezien vanuit ontwikkelingspotentie voor de getoetste leeftijd, maar wel anders dan de getoetste woorden. Door de 50% norm te hanteren, spelen overheden de aanbieders/ondernemers met VVE programma's, waarmee met alle goede kind- ontwikkelingsgerichte intenties, ongetwijfeld ook aanwezig bij aanbieders en uitvoerders van deze methodieken, andere belangen worden gediend dan de belangen van kinderen.

De gevolgen: we willen te snel, te veel en te expliciet ontwikkeling van kinderen beïnvloeden. En als dit niet kan, laten we ons problemen aanpraten. Kinderen die de gewenste scores niet halen hebben een achterstand, dyslexie, ADHD. Waarvoor nog meer methodes nodig zijn.
Dit is een vicieuze cirkel waar kinderen de dupe van zijn. Ieder stempeltje (achterstand, slecht in.... moeite met) geeft levenslange schade. Veel stempeltjes zijn volkomen onterecht. Geef een kind de ruimte om zich in eigen tempo te ontwikkelen. Met geduld komt veel vanzelf goed. (Niet alle kinderen zijn paardebloemen)

Ik pleit voor spelen. Ik pleit voor onthaasten.
Laat kinderen hun natuurlijke ontwikkeling doormaken. Natuurlijk door ze mogelijkheden en uitdaging te bieden, maar zonder daar eisen voor uitvoering aan te stellen. Meer aandacht voor het proces. Minder afrekenen op de vooraf geplande prestatie.

Baby's van drie maanden oud naar een kinderdagverblijf brengen is daarom geen goed idee. De pedagogisch medewerksters zijn lief en doen hun uiterste best, maar een baby heeft op die leeftijd behoefte aan een op een contact met een vertrouwd persoon. En dat niet alleen bij verzorgen, ook als het 'gewoon' ligt te kijken en luisteren. In een kinderdagverblijf is het te druk, zijn te veel verschillende gezichten, geluiden,gebruiken. Vertrouwen opbouwen geeft basis voor het vermogen indrukken toe te laten. Dat is de basis voor leren.
Kinderen uitdagen tot bewegen, betekent niet dat ze intelligent zijn als ze op een jaar oud loslopen. Wel dat ze ontdekken waartoe ze in staat zijn, om leren gaan met falen en vallen, actie -reactie, middel en doel....de basis voor logisch inzicht.
Kinderen woordjes aanleren zegt niets over het begrijpen, laat staan kunnen gebruiken, van deze woorden. Het is zoals ons Frans van de middelbare school. Bij velen weggezakt al komt een beetje tijdens vakantie in Frankrijk weer naar boven. 5 jaar woordjes leren op de middelbare school blijkt net genoeg voor het kunnen doen van de dagelijkse boodschappen.
Ja voorlezen helpt taalontwikkeling op weg. Net zoals praten tegen jonge kinderen. Woordjes stampen in acht, tien tot twaalf behandelde thema's per jaar, helpt niet. In alle VVE programma's zitten goede ideeën, zoals in alle kookboeken. Het hele kookboek gebruiken ontslaat mensen van zelf nadenken. Een VVE programma als vaststaande methodiek, lees kookboek, gebruiken zonder naar de behoefte van kinderen te kijken, werkt averechts. De opbrengst is de moeite niet waard. Meer resultaten zijn te bereiken door inspirerende betrokkenheid, laten gebeuren en waarderen wat het kind doet en wil doen.

Kinderen hebben ruimte en tijd nodig. Letterlijk door ze vrij op de grond te laten spelen en door ze tijd te bieden. Geduld....het reageert wel op wat we zeggen....hun computer is nog niet snel, ze hebben nog geen backup vol referenties hoe en hoe snel te reageren. Laat ze het uitvinden. Geef ze ruimte om zelf oplossingen te vinden, te ervaren, uit te proberen en door herhalen vaardigheden en inzichten te ontwikkelen. Dat is spelen. Maak het mogelijk, wacht af, kijk, waardeer en geniet.
Laat kinderen meer en langer spelen, opdat ze als zes-zevenjarigen kunnen gaan leren. Vaardigheden en inzichten ontstaan op basis van ervaren, ontdekken, uitproberen en herhalen. Niet alle kinderen zijn even snel. Lopen leren kinderen bijvoorbeeld tussen 10 en 24 maanden. Verschillen van meer dan een jaar zijn niet ongebruikelijk en zeker niet abnormaal. Baby's ontwikkeling wordt gekenmerkt door motorische ontwikkelingen, bewust zien, horen, voelen, ruiken,proeven. Met deze ervaring en vaardigheid kunnen ze in het tweede levensjaar naar toepassingen zoeken; de eerste woordjes geven een eerste symbolisch bewustzijn en selectief vermogen weer. In het derde jaar komen ze toe aan de sociale context. Ze kunnen iets duidelijk maken van wat ze willen en begrijpen vanuit een egocentrische gerichtheid. Ze imiteren onze wereld. Letterlijk nadoen, zonder waarom vragen...die komen later als begin van zingeving. Kleuters voegen hier hun fantasie aan toe om onze wereld in handzame weergave te kunnen begrijpen. Ze denken magisch, prelogisch, niet symbolisch. Het zijn geen leerlingen van de voor ons belangrijke kennis, maar kinderen in hun eigen wereld. Ze herkennen bijvoorbeeld hun eigen letter, maar begrijpen niet dat meer mensen die letter gebruiken. (

Een lange blog, maar o wat kunnen mensen met oogkleppen op een hoop schade aanrichten.

 

Reacties   

0 # Joosten Promogifts 15-06-2010 14:22
Het is inderdaad een lange blog, maar beschrijft wel heel duidelijk een helder probleem. Ik deel je mening dat jonge kinderen lekker hun gang moeten kunnen gaan en dat je als ouder wel een stimulerende, maar geen dwingende rol in zult moeten nemen. Het lijkt mij sowieso veel belangrijker om jonge kinderen met veilig speelgoed te laten spelen in plaats van educatief speelgoed!
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


August 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn