Marianne's Weblog

Een douwer

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

De tijd van interviews. Tot nu toe Groter groeien, de Morgen, Rekels, Trouw, Volkskrant, Wereldomroep. Radio 1 ging niet door omdat ik druk was op de Kindvak.
Steeds opnieuw vragen ze naar de indeling Rauwer, douwer, bouwer en schouwer. En leg ik dus weer uit dat het geen vaststaande types of stempeltjes zijn, maar aanduidingen waarmee ik wil duidelijk maken hoe kinderen van elkaar kunnen verschillen. Niet met wat ze spelen is belangrijk, maar hoeze spelen, hoe ze zijn. De invloed van aard, waar de typeringen naar verwijzen, kenmerkt spelen van jongens en meisjes. De verschillen hebben niets met intelligentie of omstandigheden te maken. Soms geef ik voorbeelden, uit mijn praktijk.

Niet alleen daarom geef ik in deze weblog een beschrijving van een douwer die mij lief is.
Een jongen. Slim. In Rotterdam zeggen we 'Zo link als een looien deur' of 'linkgiechel'. Hij wist altijd een eigen weg te vinden. Vaak een weg die wij niet gezien hadden. We hadden ons er bij neer te leggen want hij koos zelf en wist waarvoor hij koos. Opgeven deed hij niet. Star doorgaan ook niet. Hij zocht wat kon, vond zijn mogelijkheden. Hij liet zich niet gek maken en helemaal niet onder druk zetten. Origineel, creatief denker, binnen kaders bereid alle vrijheid te benutten door de grenzen op te rekken. Kreeg hij niet wat hij wilde hebben...dan ging hij bij een vriendje spelen die het wel had. Lukt het niet rechtsom, dan probeerde hij het linksom. Natuurlijk liet hij niet na om zijn wensen kenbaar te maken. Liefst op onverwachte momenten. In een restaurant bijvoorbeeld. 'Wat wil jij hebben...met de menukaart in de hand ;'Een x box'.

En 5,6 was ruim voldoende voor hem. Wanneer je de grote lijnen snapte, kwamen de details vanzelf. Zijn oplossingen klopten, hoe hij ze ook gevonden had. Eigenlijk had hij altijd gelijk. Zo kon het ook. Wat hij miste aan snelheid maakte hij goed met handigheid. Memory op de glazen tafel spelen of andere 'binnendoorweggetjes' waarmee hij wist te winnen. De lachers waren op zijn hand. Hij zette je constant op het verkeerde been.

Iedereen moe of chagrijnig...hij zette met enthousiasme in op wat vast een vrolijke boel zou worden. Boos op hem worden was bijna onmogelijk. Nadat hij snoepjes had gepikt in de snoepwinkel schreef hij spontaan uit zichzelf strafregels 'Ik ben een dief geweest. Zal het nooit meer doen' met een tekening van zichzelf in streepjespak. Wanneer hij werd aangesproken op iets zei hij 'Het spijt me maar ik hou heel veel van je'. En daarmee werden verdere verwijten, gezeur. Argumenten wist hij snel door te prikken. Hij gaf zijn mening kort, helder, ging nauwelijks op tegenargumenten in.

Zijn commentaar bestond vaak uit niet meer dan een grimlach of keelgeluid waar je wel om moest lachen. Vriendschappen gingen diep. Vriend werd je niet zo maar. Wie vriend was, werd gekoesterd. Hij was trouw, verknocht aan alles en iedereen waarvoor hij gekozen had...van pluche aap tot de liefde van zijn leven. Veel van zijn oplossingen kwamen tot stand met plakband, tape, nietpistolen en andere noodverbanden. Daarmee maakte hij zijn eigen verkleedkleren en reparaties. Onderkoelt, flegmatiek, dol op zelfgevonden oplossingen. Zijn scherpte zat verpakt in humor met overzicht. Weinig ontging hem. Integer was hij, je kon op hem rekenen als je hem nodig had. Maar je kon nooit voorspellen of en hoe hij je in de maling nam. Je op je verkeerde been zetten was een voortdurende uitdaging. Wars van grootspraak, toeters en bellen. Nooit voor de bühne, altijd voor verbondenheid. Zodra hij wist wat hij wilde, had uitstellen geen zin. Dozen werden open gescheurd, uitgaven gedaan zodra het geld binnen was (of aangekondigd werd), kansen gepakt zodra ze binnen bereik kwamen. Het onmogelijke bestond niet, moest alleen gevonden worden..... De doordouwer. Om te doen wat hij wilde doen ging hij tot zijn uiterste...en verder.

We denken aan hem. Wanneer ik een douwer beschrijf, beschrijf ik hem. Die Tijs toch nog een voorbeeld, passend bij het pleidooi om eigen wijs te mogen zijn. Op zijn hyves schreef hij dat zijn grootste idolen zijn ouders zijn 'Omdat ze in mij blijven geloven, tegen beter weten in'. We horen de bijbehorende ironische intonatie, maar hij had gelijk.
Meer info november 2007 op deze weblog.

 

Plaats reactie



U kunt gearchiveerde blogs op vier manieren vinden:
1. Onderaan Marianne's Weblog pagina kiezen voor een ander pagina nummer en uit de lijst met getoonde artikelen degene kiezen die u wilt lezen;
2. In de onderstaande Weblog Kalender bladeren. Ziet u in de kalender data waar een stip onder staat, muis dan over zo'n datum en klik op de pop-up link met de titel van het blog artikel om dit artikel te openen.
3. Open de sitemap en klik onder het kopje Marianne's Weblog, een titel aan om te lezen
4. Als u een artikel zoekt over een bepaald onderwerp, kunt u ook de zoekfunctie gebruiken.


August 2019
Mo Tu We Th Fr Sa Su
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn